Wyspa Bouveta – ziemia dobrej nadziei

Cze 9, 2011 przez

Spośród wielu terytoriów przynależnych do Norwegii jednym z najbardziej nieprzyjaznych pod każdym względem jest Wyspa Bouveta. Norwegia traktuje wyspę jako swoisty spadek, którego utrzymanie jest na szczęście w małym stopniu kosztowne.
Terytorium zależne to mały i zdominowany przez zamierzchłą działalność wulkaniczną świat. Brak tu hoteli, nie organizuje się wczasów, nie docierają tutaj linie lotnicze, co więcej – nie docierają tutaj ludzie – brak jest stałych mieszkańców. Wyspa leży w południowej części Atlantyku, w w niewielkiej odległości od Przylądka Dobrej Nadziei. Najłatwiej znaleźć ją kierując się na południowy – zachód od cypla.
Powierzchnia Wyspy Bouveta to około 58,5 kilometra kwadratowego. Całą jej powierzchnię pokrywają lodowce tworząc białą czapę. Nie ma w tym miejscu portów, a statki, które docierają tutaj bardzo rzadko są zmuszone do cumowania w sporej odległości od brzegu. Lodowce które dominują w krajobrazie tworzą strome klify i urwiska nad brzegiem morza lub spływają w jego kierunku odsłaniając czarne, wyzbyte z jakiejkolwiek roślinności plaże. Czarny kolor plaż jest związany ze wspomnianym wulkanicznym pochodzeniem wyspy, piaskiem w tym kolorze.
Linia brzegowa liczy sobie około 30 kilometrów i nie jest wartością stałą, czasem brzegu “przybywa”, a czasem nie, jest to wynik zmieniającej się nieznacznie w ciągu roku temperatury. W większości jednak brzeg to lodowy pak. Wyspa nie jest płaskim kawałkiem lądu – najwyższy punkt nosi nazwę Olavtoppen i sięga około 780 m n.p.m.
Wyspa Bouveta jest uznawana za jedną z najbardziej samotnych wysp na planecie. Do najbliższego lądu, którym jest Ziemia Królowej Maud na kontynencie antarktydzkim odległość wynosi ponad 1600 kilometrów w kierunku południowym.
Historia wyspy sięga roku 1739. Została odkryta w Sylwestra. Przez francuskiego żeglarza Jean- Baptiste Bouvet de Lozier. Dowodził on dwiema jednostkami francuskimi: Aigle i Marie. Żeglarz nie podjął się próby opłynięcia lądu. To spowodowało, że nie było wiadomo czy to na pewno wyspa czy też fragment kontynentu.
Kolejne odwiedziny miały miejsce dopiero w roku 1808, kiedy dowodził nimi kapitan statku wielorybniczego Lindsay. Po raz pierwszy zejście na ląd nastąpiło jednak w 1822 roku podczas wyprawy kapitana Morrella.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocenki: 0.0/10 (0 głosów)
VN:F [1.9.22_1171]
Ocenki: 0 (z 0 głosów)